Countdown has started/ Aftellen is begonnen

De countdown is nu echt begonnen... nog maar een paar uurtjes, een zeer korte nacht en het is zover! In minder dan 5 uur vertrekken we richting luchthaven!

At 3 am tomorrow we will be heading towards Zaventem where we have a 6am flight...

Frank is zo lief om samen met ons voor het krieken van de dag op te staan en ons en al onze bagage naar Zaventem te brengen! Mirootje zal er niet mee lachen als we haar straks om iets voor 3 uit haar bedje moeten halen... Vakantie gaat ineens iets minder leuk worden...

Het is hier nog een drukke avond. Ondanks de hulp van Pépé, Oma Lus en tante Elke heb ik heel wat heen en weer gelopen en daarom heeft Wim me nu gedwongen even te gaan zitten en mijn been te laten rusten. Mijn voet heeft het inderdaad nodig.

It was for me a day with a lot of emotions due to all the goodbyes, emails, sms's and phonecalls but also due to the realisation that "it is finally happening" which is actually a bit scary! Lot's of thoughts go thru my head "are we ready", "are we enough prepared", "will everything go smoothly", "have we forgotten something"....

I will be happy when we sit down on the plane in a couple of hours, till that time I will not be able to relax I think...

Luckily Wim is more relaxed about it, he is actually still working... I am a bit afraid that he is not going to sleep at all tonight but will stay up working till it is time to leave... I wonder how it does it... I would not be able to do so...

Nog even wat uitblazen en dan de handbagage controleren!

Tot gauw... vanuit Zuid Afrika!

Almost ready to go...

... our suitcases are packed, Bonga's room is emptied and ready to be furnished (the guestroom is now in the attic, you will need to climb a little bit higher when you come visit us), pasports are ready, all paperwork is completed, all reservations are made ... Even Miro is ready to go, as you can see from the picture...

Only details left and for sure we will forget some things, but South Africa is not the end of the world so I am sure we will be able to find what we need over there...

The most difficult packing was for Bonga... Even though Miro is only 2,5y, it is already very hard to remember what a 5 month old baby needs and is able to do... It is also hard to judge based on height and weight which size of clothing he needs. The last days I spent sorting out Miro's baby clothes, try to select the good seize in a style also acceptable for boys (i.e. not hot pink or flowerly ;-) ). Luckily Anne, Wim's sister, still had the baby clothes of her boys and I found some stuff in there as well...

In addition, the weather in and around Cape Town is not good for the moment: it is really winter, with temperatures around 15 degrees! Thus no summerly clothing for us, in stead we packed long trousers and warm pullovers... A bit less exotic, however, a delicious South African blend in front of an open fire is not bad at all! In fact, we will spend the second half of our stay in Stellenbosch at a wine estate...

And at least I will not be in a cast! Yes, no more cast, in stead heavy walking boots which give my foot sufficient support... I had to try out the last 2 days if this worked, otherwise I would have to get back to the hospital and get an artificial cast and so far so good... I need some time to "learn to walk again" and feel comfortable, but with my boots I am able to slowly move around. I will not be running in two days time, but I will be able to step into the airplane without crutches! Yipee!

Nog maar twee dagen meer!

Miro's aftelkalender is ondertussen al bijna helemaal vol Winnie the Pooh stickertjes en dat betekent dat het nu echt niet lang meer is vooraleer we richting Zuid Afrika vertrekken. Om precies te zijn, nog maar twee dagen... en dan gaan we "in de lucht!."

En nog maar 7 dagen meer voor we Bonga in onze armen zullen kunnen sluiten... We zijn er nu al 3 weken intensief mee bezig en toch lijkt het allemaal nog zo onwezenlijk... We kijken er enorm naar uit om hem eindelijk in het echt te mogen ontmoeten en te leren kennen.

Ondertussen verloopt alles vlot hier ten huize Vermeulen-Brants. Vanmorgen stak de stress bij mij een beetje de kop op, zelfs in mijn slaap probeer ik te na te gaan of ik niets belangrijks over het hoofd heb gezien en ik echt wel aan alles heb gedacht... Maar nu 14 uur later, is de stress weg en voel ik me zelfs ontspannen! Voor het eerst sinds Wim en ik samen reizen, zijn onze valiezen twee dagen voor het vertrek al gepakt! Dit is nog nooit gebeurd! Gewoonlijk beginnen we zo een 5 tal uur voor vertrek alles bijeen te pakken... ;-)

Bonga zijn kamertje is ondertussen ook helemaal leeggemaakt en hoeft nu enkel een laagje verf. Meter oma Lus heeft aangeboden dit te doen terwijl wij in Zuid Afrika zijn, we moeten enkel nog de verf gaan kopen...

En hoe zit het met mijn been? Ook hier is er goed nieuws! Dankzij Patrick en Sandrine ben ik vrijdag op consultatie kunnen gaan bij Dr.Hendriks en ja: GEEN PLAASTER MEER!!!! JOEPIE! In plaats daarvan loop ik nu rond met mijn stevige bergschoenen aan. Het is wel even wennen... eigenlijk moet ik terug leren stappen! Mijn been voelt een beetje aan als een "elastiek", maar met de stevige schoenen, lukt het me door het huis te wandelen, zonder al te veel pijn!

Ook Miro was enthousiast te zien dat ik geen plaaster meer had! Zij was trouwens de eerste die het opmerkte "Kijk mama geen pijn been meer! Mama geen pijn been! Mama nu Miro oppakken..." Het is niet altijd even makkelijk om uit te leggen, dat mama toch nog niet alles kan, zelfs nu ze geen blauw been meer heeft... maar is kinderlogica niet geweldig?