Nog eens een update...

Een korte update voor diegene die nog steeds onze blog volgen... We blijven er ons over verbazen over de leuke reacties die we krijgen wanneer we vrienden en kennissen tegen het lijf lopen. We hadden nooit gedacht dat jullie met zo velen onze blog zouden volgen...

De laatste weken hebben we niet veel geblogd omdat er niets echt bijzonders te melden was. Alles gaat hier zijn gewone gangetje en dat is eigenlijk fantastisch nieuws. Hoewel het druk is met zijn viertjes lijkt iedereen zijn ritme gevonden te hebben en eigenlijk kunnen we ons alweer niet meer voorstellen hoe het was om met zijn drietjes te zijn.

Bonga maakt het uitstekend, behalve zijn "snottebellen" die nog steeds met massa's uit zijn neusje komen, is hij zo gezond als een visje. Hij stapelt de ene verkoudheid na de andere op, maar is dat verwonderlijk met dit verschrikkelijke Belgische klimaat? Ik keek zo uit naar mijn adoptie/ouderschapsverlof: augustus, september, oktober (kon niet beter dacht ik)... Normaal gezien mooi weer, veel buiten kunnen, wandelen... het is al bijna net zo slecht als toen ik thuis was van Miro in januari, februari en maart... De zomer hebben we dit jaar wel echt gemist...

Bonga laat het in elk geval niet aan zijn hart komen, hij is speels, vrolijk, geutig en ontdekt met veel plezier iedere dag nieuwe dingen. Hij probeert nu al twee weken met heel veel krachtinspanning te kruipen, maar heeft de techniek nog niet onder de knie. Maar waar een wil is, is een weg en met rollen geraakt hij ook waar hij zijn moet...

Voor ons mag dat kruipen alvast nog even wachten, hij is zo grijpgraag en vindt nu al iedere keer weer dingen die nog niet voor hem bestemd zijn, dat eens hij kan kruipen ons huis in alarmfase 1 zal moeten gaan...

Miro stimuleert hem in elk geval wel en probeert hem te tonen hoe het moet... Ze kunnen het nog steeds fantastisch vinden samen en het is echt geweldig hen samen op de speelmat bezig te zien. Naar mama wordt dan niet meer geluisterd en samen gaan ze volledig in hun spel op... tot het aan beide kanten iets te hardhandig wordt en mama dan toch ter hulp moet schieten...

Miro verandert ondertussen ook weer iedere dag, sinds ze naar school gaat, zie je ze elke dag meer en meer een echte kleuter worden. Ze lijkt zelfstandiger te worden, meer zelfvertrouwen te hebben en haar spraak is er enorm op vooruit gegaan. Het is fantastisch om ze te dingen te horen uitleggen en haar te horen fantaseren over van alles en nog wat...

Wat kan ik zeggen: ik ben een fiere mama en trots op mijn 2 kinderen... Maar wie is dat niet?

Aankomstkaartje Bonga

De laatste twee weken kregen we verrassend genoeg een paar mailtjes van onbekenden met de vraag of we soms nog een aankomstkaartje van Bonga hadden. Deze mensen waren op onze blog gestoten en verzamelen als sinds enkele jaren specifiek aankomst of adoptiekaartjes.

Het waren stuk voor stuk zeer lieve emails die we kregen, spijtig genoeg, hebben we geen kaartjes meer om naar verzamelaars te sturen.

We hopen dan ook dat we jullie met deze elektronische copie een leuk alternatief kunnen geven...

In elk geval bedankt voor jullie interesse en veel geluk met jullie verzameling!

Adoptie statistieken

Een andere vraag die we nogal vaak krijgen is of er "eigenlijk veel kinderen (interlandelijk) geadopteerd worden".

Gisteren publiceerde VAG (Vereniging voor Kind en Adoptiegezin) in haar tijdschrift het jaarverslag van Kind en Gezin met daarin de statistieken. Het leek me interessant een paar van die cijfers met jullie te delen.

(Het volledige jaarverslag kan men terugvinden op de site van VAG of Kind en Gezin).

De cijfers zijn voor 2007 en voor Vlaanderen zijn de volgende:

In 2007 kwamen er 176 kinderen in Vlaanderen aan (14 meer dan in 2006).

Top herkomstland was vorige jaar Ethiopië: 88 kinderen kwamen van daar, 30 kwamen uit China, 26 uit Kazachstan. Andere landen waren Colombia (3), de Filippijnen (9), Indië (5), Rusland (4), Sri Lanka (2), Thailand (2) en Zuid Afrika (7).

Voor het eerst sinds een paar jaar waren er minder ouders die zich aanmelden (ie intentie tot adopteren, start van de procedure), maar het waren er toch nog 831. Er werden 409 geschikheidsvonnisen uitgesproken (ie deze mensen kunnen nu een adoptiedienst kiezen en kunnen eindelijk op de wachtlijst van hun land naar keuze terecht komen).

Uit de cijfers kan je het al afleiden: de wachttijden nemen toe en de adoptiedienst Ray of Hope heeft daarom verleden maand al een aanmeldingsstop ingevoerd voor Ethiopië. Zij hebben momenteel 140 mensen op de wachtlijst. Wetende dat ze maar een 50-tal kinderen per jaar kunnen toewijzen, leek het hun verstandig niet nog meer ouders op de nemen want die zouden dan meer dan 3 jaar moeten wachten... en tegen dan zou hun geschiktheidsvonnis van de rechtbank verlopen zijn.

Met een adoptiedienst minder (Horizon) valt het af te wachten hoe de interlandelijke adoptie de volgende jaren zal verlopen.

Wij duimen alvast mee voor de 150 wachtende ouders van Horizon dat hun geduld niet extra lang op de proef gesteld zal worden en dat er voor hen snel een oplossing wordt gevonden.